Welkom bij zepperman

Deze weblog is in 2005 ontstaan door onze kanjer Zep. Zep was onze gele Duitse Dog. Onze eerste dog. Het begin van onze Duitse Dog virus. Door de vele foto`s en belevenissen besloot ik om een weblog te openen. Zep was een reu dus Zepperman leek ons wel heel passende naam voor de blog. Zonder Zep was dit nooit van de grond gekomen. Zep was een zoon van Kylian van het Uiterste en zijn moeder was Indy Le Nichoir. Inmiddels is Zep niet meer maar Zepperman blijft bestaan in een iets andere vorm. Waar iets ophoudt begint ook weer iets nieuws en dat kunnen jullie zien aan ons dames trio. Het zijn de dames op Zepperman: Bo, Bonnie en Senna. Ook met deze drie beleven wij zo allermooiste en minder leuke belevenissen.Het filmpje hieronder laat zien wie Zep was. In het fotoalbum aan de linkerzijde staan nog een heleboel foto`s van Zep.Op de foto`s van Bo,Bonnie en Senna kan geklikt voor wat meer informatie.

tekst kun je scrollen




Deze weblog is gemaakt met een schermresolutie van 1280/800.Lettergrootte is 12ptAndere maten kunnen een andere weergave geven


Op het ogenblik is deze site nog in bewerking

Boem… klets…knal, verdwaast met de tong uit zijn bek en zijn nek op half elf lag deze houtsnip bij de buren in de tuin.Hij leek wel achterna gezeten te zijn door een roofvogel.Of was het zijn maatje die met hem opvloog? Na enige tijd leek hij weer bij te komen van de knal.Dus besloten we het beestje na wat rust weer uit te zetten in Mariëndal. Hoe hij in de woonwijk is gekomen is me een raadsel .Even een kopje koffie en dan zouden we gaan.De knal is waarschijnlijk toch te groot geweest voor zijn nekkie of hij is bezweken aan de pure stress in zijn kooitje.Naar Mariëndal hoefden we in ieder geval niet meer.Zo zonde want het is werkelijk een hele mooie vogel.Als je al ziet hoe zijn vleugels zijn getekend.Helaas een houtsnip minder deze had ik graag weer terug gezet in het gebied waar hij hoort.   

Het heeft even geduurd maar dan toch even een stukje van de Duitse Doggen Strandwandeling die we 11 oktober gelopen hebben op het strand van Den Helder.Het was reuze leuk om weer met al die reuzen op stap te gaan.Ik denk dat we zo`n 28 a 30 doggen hadden.Voor Bonnie en Senna was het voor het eerst om in zo`n grote groep mee te lopen.Duidelijk verschil tussen die twee.Bonnie die constant op zoek was naar Rene en Senna die het vanuit haar ooghoeken in de gaten hield waar we waren maar verder niet zo onder de indruk was als ze ons even niet zag.Spelen, rennen en vooral leuk als alles achter je aan rent.Echt leuk om alle doggies weer bij elkaar te zien.We mochten zelfs De Helderse Courant halen met met een leuk artikeltje met Nero als het zonnestraaltje tussen al die grote doggen.Nero was een chiuhuahua.Zo was het contrast goed te zien van het allerkleinste hondje tot bijna het grootste soort hond.Met al die grote hondenpoten heeft Nero het overleefd hoor:) Ikzelf heb mijn fototoestel die dag aan mijn dochter gegeven om te fotograveren.Deze foto`s moet ik nog steeds verwerken.Wel heb ik foto`s van de aankomst van de doggies.Deze foto`s zijn van Ton Otter en hieronder zie je daar een fotoboekje van.Ondanks de bare weersvoorspellingen hebben we gelukkig voornamelijk droog weer gehad.Er liep ook een leuke Engelse Basset mee, alleen Bo had er helemaal geen oog voor.Het is veel leuker om te laten zien hoe stoer je een grote dog uit kunt dagen.Ze heeft een hele tijd een gele dog uit lopen dagen door rondjes erom heen te rennen.Je zou je bijna afvragen of ze gedacht heeft dat het Zep was maar dat is natuurlijk weer menselijk gedacht.Thuis gekomen hebben de meiden lekker gegeten en lagen direct voor jaffa.Kon dit elke dag maar.

Bijna is het zover, de Duitse Doggen strandwandeling.Bonnie is van haar loopsheid af dus die kan ook gewoon mee.Was anders wel sneu geweest om haar thuis te moeten laten.Ben zo benieuwd hoe Senna reageert.Ik denk dat we haar de hele wandeling gewoon kwijt zijn, even geen oog voor ons maar naar al die leuke vriendjes om haar heen.Nu de weergoden nog maar goed weer of geen weer, lopen zullen we.De weg naar Duinoord wordt door bordjes van het N.D.D.C aangegeven.Nu zijn er niet zo veel wegen die daar naar toe leiden dus verdwalen is bijna niet mogelijk.Iedereen heeft er zin in en de honden vinden het wandelen helemaal fantastisch.(Melody, ik hoop dat je het heel leuk gaat vinden en tot aanschaf kan overgaan van een dog )
Zoals de dame hieronder zou ik zeker niet gekleed gaan